kropka.
nie mam siły na nic.
wszystko przeraża.
wakacje nie cieszą.
jestem w kropce. nie wiem, co robić.
nic nie cieszy.
wspomnienia o Tobie mnie zabijają.
kropka.

                        

całkiem się pogubiłam i wszystko jest takie ogromne i straszne.
everyday hurts.
brakuje mi Cię. nie wiem już, co mam robić i czego szukam. co jest dla mnie najlepsze.
tylko płakać umiem. już nawet wiadomości w tv przyprawiają mnie o łzy.
nie umiem się odnalezc.

chciałabym, żeby znów było jak kilka lat temu....

wczoraj minął równy rok...
dawno nie byłam w większej rozterce..
coraz bardziej to do mnie dociera i coraz boleśniej to odczuwam
wiem, że nie powinnam, że to się znów zle skończy.. ale z drugiej strony..
i tak i tak będę żałować..

już żałuję..

nie chcę tych świat, chcę, żeby się juz skończyły.
udaje, że odpoczywam, że się uczę, że przegladam zdjęcia, że nie myślę.  udaję, że jest dobrze.
a dla poprawy samopoczucia założyłam sobie myspace.

Małe rozliczenie miesięczne:


Przeszłość:

zalogowałam się i uzależniłam od portalu www.naszawiadomoco.pl, dowiedziałam się o nieco odmiennej orientacji bliskiego kumpla, który przejął stanowisko mojego terapeuty/psychologa/przyjaciela i doradcy życiowego w jednym + bardzo zbliżyłam się (w sensie emocjonalnym oczywiście) z koleżanką M, z którą ostatnio zaskakująco świetnie się rozumiemy i która ma dla mnie czas, poznałam w realu (i rozczarowałam) pewnym przesympatycznym znajomym z wiadomych wszystkim portali i komunikatorów,
zaliczyłam pierwszą w życiu wizytę u psychologa (szkoda, ze nic mi to nie dalo, wręcz przeciwnie...),
uwolniłam się z  toksycznego związku i zaborczej miłości (przynajmniej oddycham bez wyrzutów sumienia i ścisku w dołku), pochowałam najlepszego sąsiada, nie zdałam egzaminu na prawo jazdy (dobrze, ze to 1sze podejscie..),
kupiłam glany w czachy, perfumy (x2), duperele, książki, ktorych szukałam dobrych kilka miesięcy (esp. "Pestka" i "Rzeka podziemna"), byłam na basenie (pierwszy raz od chyba pół roku tutaj), zaliczyłam dwóch lekarzy i pobieranie krwi (bez mdlenia!) w 5 dni!

Terazniejszość:

robię, jak to ja robię, sto rzeczy na raz, co ostatnio niestety wychodzi mi gorzej niz zle, tzn - probuję uczyć się do ostatnich 2 egzaminów, robić prezentację na ukochanego p*^I(& Leszka (mam nadzieję, że kiedyś mi się uda to dziadostwo zapisać i nagrać na płytę, chyba wcześniej dostanę histerii...), jem wszystko, co mamusia podkłada pod jamę ustną :), improwizuję i wymyślam w kuchni.

Przyszłość:

historia, prezentacja, angielski, angielski, prezentacja, historia....
kolacja pt.
Nowość: z nowości - mam now, najkrotszawmoimzyciu, minimalnie asymterycznie-półokrągłą, grzywkę, zakładam na siebie, noszę i otaczam się czaszkami, szukam dziury w całym (hmm, to raczej nie nowość), więcej klnę - tak na okoliczność Postu jakoś, marnuję cenny czas na gadu, naszej klasie, stx, fotologach i takich tam innych... :/

Plany-nie plany na ferie (ktorych nawet nie odczułam..):

*** nadrobić zaległości książkowe i filmowe (niby kiedy??!?!!) - spełzły na niczym...no, może na "Zakochanym bez pamięci" wczoraj...
*** posiedzieć spokojnie na necie (to wychodzi mi z zamkniętymi oczami, choć nie wiem czy tak spokojnie...)
*** zrobić jakieś wartościowe, konkretne zdjęcia (hmm, nie wiem, czy to co mam ze spaceru po wsi można nazwać wartościowymi zdjęciami, dobrze, ze chociaż słońce pomogło, ech...)
*** iść z Mamą na mojito / Pina Coladę (kiedy niby??!!!??!)
*** zacząć ćwiczyć, bo cellulit atakuje z każej strony (nie wiem, chyba wyrzucę wszystkie lustra, nie mogę doczekać się powrotu do starej, szaro-krakowskiej rzeczywistośći i HH --> oby + fitness BUP :P z Monią..)
*** nadrobić zaległości w lekturach na polonistykę, przygotować się do nowych testów, kolosów, zajęć, przejrzeć niemiecki, włoski, historię (hahha, biedny ten mój kręgosłup, nie ma to jak wozić książki w te i wewte... :/)
*** milion innych rzeczy, o których nawet nie chcę teraz

A miałam odpocząć i zregenerować siły..
cóż, przynajmniej mam czym oddychać (w przeciwienstwie do miniaturowych przestrzeni w miniaturowym pokoiku i lazience w akademiku :/) i szlag mnie nie trafia na sam widok przeinfantylnej o supernie-w-moim-stylu (zwlaszcza intelektualnym i emocjonalno-psychicznym)... no i Persenu prawie nie tykam (oby jak najdłużej)

zawsze może być gorzej, ain't it?